Deze zenuw is de laatste jaren een verkoopargument geworden. Deze les scheidt de fysiologie van de handel.
Wat doet hij?
Hij is de belangrijkste drager van de rustkant van je onbewuste zenuwstelsel. Hij loopt van je hersenstam naar je hart, je longen en je buikorganen.
Wat vaak wordt weggelaten: het verkeer gaat vooral de andere kant op. Het grootste deel van de vezels draagt informatie van je organen naar je hoofd.
Je hersenen luisteren via deze zenuw meer dan ze spreken. Dat verandert hoe je naar het onderwerp kijkt.
Wat werkt aantoonbaar?
Langzaam uitademen. Dat verhoogt de activiteit van deze kant meetbaar, tijdens de oefening.
Elektrische stimulatie via het oor of via een implantaat. Dat laatste is een geregistreerde behandeling bij epilepsie en bij therapieresistente depressie, met echt bewijs.
Voor de niet-invasieve variant via het oor lopen proeven, met wisselende uitkomsten.
Wat is niet onderbouwd?
Gorgelen, neuriën, koud water in je gezicht en oogbewegingen als middel om je vagus te trainen.
Dat sommige daarvan kortdurend je hartslag beïnvloeden, klopt. Dat ze je vagustonus blijvend verhogen en daarmee ziekte beïnvloeden, is niet aangetoond.
Dat is ons oordeel, en het betekent niet dat ze niets doen. Het betekent dat het effect kortdurend is en de verklaring opgeblazen.
Wat zegt de meting?
De variatie in je hartslag wordt gebruikt als maat voor deze kant. Dat is een redelijke maat en het is geen rapportcijfer.
De waarde verschilt enorm tussen mensen. Vergelijken met iemand anders zegt niets; vergelijken met jezelf over weken zegt iets.
Wat is het praktische antwoord?
Wat je voor deze zenuw doet, is wat je voor je herstel doet: slapen, bewegen, langzaam ademen, en de belasting verlagen.
Dat is dezelfde lijst als altijd, en dat is geen toeval.