Er circuleert een reeks trucs om je bloedsuikerpiek na een maaltijd te dempen. Een deel werkt, en de betekenis ervan wordt overdreven.
Wat werkt?
De volgorde waarin je eet. Groente en eiwit voor de koolhydraten geeft in kleine proeven met loting een aanzienlijk lagere piek dan dezelfde maaltijd in omgekeerde volgorde.
Bewegen na het eten. Tien tot vijftien minuten wandelen dempt de piek meetbaar, omdat een werkende spier glucose opneemt zonder insuline. Dit is de goedkoopste maatregel uit deze hele module.
Vezels erbij, want die vertragen de opname.
Azijn voor een koolhydraatrijke maaltijd. Het effect is klein en het is in meerdere kleine proeven gevonden.
Eiwit en vet bij een maaltijd, die de maaglediging vertragen.
Wat doet minder dan beloofd?
Kaneel. De proeven zijn klein en de uitkomsten wisselend.
Alles wat als natuurlijke bloedsuikerregelaar wordt verkocht zonder een proef met loting erachter.
Hoeveel maakt dit uit?
Hier hoort de nuance, want deze trucs zijn een internetgenre geworden.
Bij iemand met een normale stofwisseling zijn pieken na eten normaal en gaan ze vanzelf omlaag. Het dempen ervan is bij die persoon van onbekende waarde, en dat er een piek te zien is op een sensor betekent niet dat er schade ontstaat.
Bij iemand met insulineresistentie of diabetes doen dezelfde trucs veel meer, want daar duren de pieken langer en zijn ze hoger.
Ons oordeel: de maatregelen zijn goedkoop en onschadelijk, en de aandacht die ze krijgen staat niet in verhouding tot wat ze bij een gezond iemand opleveren.
Wat wel voor iedereen geldt is dat wandelen na het eten meer doet dan welke toevoeging ook, en dat het ook nog eens andere dingen verbetert.