De vorm van een eiwit is zijn functie. Een keten die verkeerd opvouwt, doet niets en ligt in de weg.
Je cellen hebben daar systemen voor: helpers die goed vouwen begeleiden, en twee routes om te slopen wat mislukt is.
Wat gaat er met de jaren mis?
De helpers worden minder talrijk. De sloopsystemen worden trager. En het aanbod aan beschadigde eiwitten neemt toe, want oxidatie en versuikering slopen vorm.
Meer aanbod en minder capaciteit tegelijk. Dat is het hele mechanisme in één zin.
Waarom is klonteren zo schadelijk?
Omdat verkeerd gevouwen eiwitten aan elkaar plakken. Zo'n klont is moeilijker op te ruimen dan een los eiwit, en hij kan andere eiwitten aanzetten om ook verkeerd te vouwen.
Daar zit het verband met ziekten van de hersenen. De plaques bij alzheimer en het eiwit dat bij parkinson ophoopt zijn beide voorbeelden van dit mechanisme.
Of die klonten de oorzaak zijn of vooral het gevolg, staat niet vast, en dat stond ook in de module hiervoor.
Wat versterkt dit?
Hitte, oxidatieve schade, versuikering en een tekort aan energie, want vouwen kost ATP.
Wat is eraan te doen?
De sloopsystemen aanzetten, en daar komt het volgende mechanisme op uit.
Verder is het bewijs voor gerichte maatregelen dun. Wat er ligt gaat over vasten en over beweging, allebei via de opruimroute, en niet over een middel dat het vouwen zelf verbetert.