Alles wat je aanraakt, eet of bent, is een verzameling atomen die zich in een bepaalde vorm heeft georganiseerd. Een atoom heeft een kern en daaromheen elektronen.
Wat zit er in de kern?
Protonen zijn positief geladen. Hun aantal bepaalt welk element je hebt, en niets anders. Koolstof heeft er zes, zuurstof acht. Verander dat aantal en je hebt een ander element.
Neutronen zitten er ook in en hebben geen lading. Ze geven massa en houden de kern stabiel. Te veel of te weinig ervan maakt een kern instabiel, oftewel radioactief.
Waarom draait alles om de elektronen?
Omdat elektronen de reden zijn dat scheikunde bestaat. Ze worden gedeeld, weggegeven of afgepakt, en dat is wat een binding is.
Het verklaart ook meteen het belangrijkste begrip van deze module. Een vrije radicaal is een molecuul met een los elektron, en daardoor grijpt het naar het eerste elektron dat het kan pakken.
Wat is een ion?
Een atoom dat een elektron kwijt is of er een bij heeft gekregen, en daardoor geladen is.
Kwijt betekent positief: natrium en kalium zijn daar voorbeelden van. Erbij betekent negatief, zoals chloride. Deze geladen deeltjes doen het elektrische werk in je lichaam, van een zenuwsignaal tot een spiersamentrekking.
Welke elementen komen steeds terug?
Elf, en ze keren in bijna elke module hierna terug.
Koolstof, waterstof, zuurstof en stikstof vormen samen vrijwel alles wat leeft. Fosfor zit in je DNA en in je energiemunt. Zwavel zit in bepaalde aminozuren.
En dan de mineralen: ijzer voor zuurstoftransport, zink voor je afweer en je enzymen, magnesium voor honderden reacties, selenium tegen oxidatieve schade, en jodium voor je schildklier.
Je hoeft ze niet uit je hoofd te leren. Je moet ze herkennen als ze langskomen, want dat gebeurt vaak.