Je lever doet honderden dingen tegelijk. Als er één orgaan is dat je niet kunt missen en dat toch zelden genoemd wordt, is het deze.
Wat zijn de hoofdtaken?
Hij bewerkt alles wat uit je darm komt. Bloed uit je darmen gaat eerst naar je lever en pas daarna de rest van je lichaam in.
Hij slaat glucose op als glycogeen en geeft het weer af als je bloedsuiker daalt. Tussen maaltijden en 's nachts houdt hij je op peil.
Hij maakt eiwitten: stollingsfactoren, transporteiwitten, en het eiwit dat vocht in je bloedvaten houdt.
Hij maakt gal, die vet in je darm opdeelt zodat je het kunt opnemen. En hij maakt cholesterol, want het meeste in je bloed komt uit je lever en niet uit je eten.
Hoe werkt afbraak?
In twee stappen. Eerst wordt een stof chemisch veranderd, meestal door een grote familie enzymen. Daarna wordt er iets aan geplakt dat hem wateroplosbaar maakt, zodat hij weg kan via gal of urine.
Bij die eerste stap kan een stof tijdelijk giftiger worden dan hij was. Dat is geen fout maar de manier waarop het werkt, en het verklaart waarom de tweede stap niet mag vastlopen.
Dezelfde enzymfamilie breekt ook medicijnen af. Daar komen vrijwel alle interacties tussen middelen vandaan, en grapefruit is het bekendste voorbeeld.
Waarom klaagt hij zo laat?
Omdat de reserve enorm is en er geen pijnzenuwen in het weefsel zitten. Een lever kan fors beschadigd zijn zonder dat je iets voelt.
Wat je merkt komt meestal van het kapsel eromheen dat oprekt, of pas als het echt misgaat.
En ontgiftingskuren?
Je lever ontgift voortdurend, uit zichzelf, en er is geen middel nodig om hem daaraan te herinneren.
Voor sapkuren en detoxprogramma's die beloven je lever te reinigen is geen goed bewijs, en dat is ons oordeel. Wat wel aantoonbaar helpt is minder alcohol, minder overgewicht rond je buik, en geen onnodige middelen slikken.
Dat is saai en het is waar. Vetstapeling in de lever zonder alcohol is inmiddels de meest voorkomende leveraandoening, en die is grotendeels terug te draaien met gewichtsverlies.