Niet elke stof is zinvol te meten in bloed. Deze les scheidt wat werkt van wat geld kost.
Wat is bruikbaar?
Vitamine D, gemeten als de opslagvorm. Dat is de nuttigste bepaling van deze les, want een tekort is hier algemeen en het is te verhelpen.
IJzer, en dan vooral ferritine, dat de voorraad weergeeft. Let op de kanttekening uit de vorige les: hij stijgt ook bij ontsteking, dus lees hem samen met een ontstekingswaarde.
Vitamine B12, met de kanttekening dat de gewone bepaling het totaal meet en niet het deel dat bruikbaar is. Bij twijfel wordt een vervolgbepaling gedaan die beter weergeeft of er op celniveau een tekort is.
Foliumzuur, vooral rond een zwangerschap.
Schildklierwaarden, waarover de les over hormonen meer zegt.
Wat is niet bruikbaar?
Magnesium in bloed, want minder dan een procent van je voorraad zit daar en je lichaam houdt die waarde stabiel. Dat stond in de module over supplementen.
Calcium in bloed als maat voor je botten, om dezelfde reden.
Haaranalyses voor mineralen. Er zijn geen betrouwbare referentiewaarden en dezelfde haarmonsters naar verschillende laboratoria leveren verschillende uitslagen op.
Testen voor voedselintolerantie op basis van bepaalde antistoffen. Die meten blootstelling en geen intolerantie, en de beroepsverenigingen raden ze af.
Wat is methylatie?
Een proces waarbij een chemische groep wordt overgezet, en dat is nodig voor DNA-markering, voor de afbraak van signaalstoffen en voor de omzetting van een aminozuur dat homocysteïne heet.
Een hoge homocysteïnewaarde wijst vaak op een tekort aan B12, foliumzuur of B6, en hangt samen met hart- en vaatziekte.
De nuance: aanvullen verlaagt de waarde aantoonbaar, en in grote proeven leverde dat weinig winst op bij hart- en vaatziekte. Dat maakt het waarschijnlijk vooral een marker en geen oorzaak.
En genvarianten voor methylatie?
Daar bestaat een hele markt omheen. Wat er werkelijk uit volgt voor jouw dagelijkse keuzes is minimaal, en dat staat in de les over genetica.