In de voedingsmodule stond hoe sulforafaan ontstaat: bij het beschadigen van kruisbloemigen komen een voorloper en een enzym bij elkaar.
Dat maakt een supplement lastiger dan het lijkt.
Wat is het probleem?
De meeste producten bevatten de voorloper en niet de stof zelf, want die is instabiel.
Zonder het enzym moet je darmflora de omzetting doen. Dat lukt bij de ene persoon vele malen beter dan bij de andere, afhankelijk van welke bacteriën je hebt.
Twee mensen die hetzelfde potje slikken kunnen tienvoudig verschillen in wat er in hun bloed komt. Dat is voor een supplement een ongebruikelijk groot probleem.
Producten die het enzym erbij leveren zijn er, en het gehalte ervan is zelden gegarandeerd.
Wat is aangetoond bij mensen?
Kleine proeven met loting met verbeteringen in ontstekingswaarden.
Een proef in China waarin deelnemers meer gifstoffen uitscheidden na blootstelling aan luchtvervuiling. Dat is een tussenuitkomst.
Bij prostaatkanker en bij autisme kleine proeven met wisselende uitkomsten.
Wat is ons oordeel?
Dat het mechanisme interessant is, dat de stof echt iets doet, en dat het bewijs bij mensen nog te dun is voor een aanbeveling.
En dat eten hier de betrouwbaarder route is dan een potje, precies vanwege het probleem hierboven.
Wat is het alternatief?
Kruisbloemigen een paar keer per week, kort bereid. Broccolikiemen bevatten er veel meer van dan volgroeide broccoli en zijn zelf te kweken.
Dat is goedkoper en het gehalte is beter voorspelbaar dan bij een potje.