Deze les staat er als oefening. Drie claims, alle drie populair, alle drie met de vragen uit de tweede module erlangs.
Gestructureerd water
De claim is dat water een vierde fase kent die je lichaam beter opneemt, en dat apparaten of wervelingen dat kunnen maken.
Wat vaststaat: watermoleculen vormen voortdurend waterstofbruggen met elkaar, en die structuren bestaan. Ze houden picoseconden stand.
Een ordening die een biljoenste seconde duurt, kan geen eigenschap van je glas water zijn als je het opdrinkt. Daar houdt de claim op.
Er is geen proef met loting bij mensen die een gezondheidseffect laat zien. Wat er wordt aangehaald is laboratoriumwerk van één onderzoeksgroep, niet onafhankelijk herhaald.
Deuterium
Deuterium is een zware vorm van waterstof en het bestaat echt. In gewoon water zit er een kleine hoeveelheid van.
De claim is dat het je mitochondriën belast en dat armer water je gezondheid verbetert.
Wat er ligt: laboratoriumonderzoek en dieronderzoek, en enkele kleine studies bij kanker. Bij gezonde mensen is geen effect aangetoond.
De natuurlijke variatie in wat je binnenkrijgt is bovendien klein. Het verschil dat je met duur water bereikt, is kleiner dan het verschil tussen leidingwater in twee Nederlandse steden.
Frequenties
De claim is dat organen een eigen trilling hebben en dat blootstelling aan de juiste frequentie ze herstelt.
Dat weefsel op trillingen reageert, klopt. Trillingsplaten hebben bescheiden effecten op bot en spier, en geluidsgolven worden in de geneeskunde gebruikt.
Dat is iets anders dan de claim dat een toon uit een app een orgaan geneest. Daar bestaat geen bewijs voor, en er is geen mechanisme dat het aannemelijk maakt.
Wat is de les?
Alle drie volgen hetzelfde patroon: een echt natuurkundig verschijnsel, opgerekt tot een gezondheidsclaim, zonder proef bij mensen ertussen.
Dat patroon herken je nu. Het bestaan van een verschijnsel is geen bewijs dat je het kunt gebruiken.