Bijna iedereen weet wat hij zou moeten doen. Het verschil zit in het doen, en daar bestaat onderzoek naar.
Waarom is motivatie de verkeerde knop?
Omdat ze schommelt en het gedrag elke dag nodig is.
Een systeem dat afhangt van hoe je je voelt, faalt op de dagen dat je je slecht voelt. En dat zijn precies de dagen waarop het het meeste uitmaakt.
Wat blijft werken is een gewoonte, een omgeving en een afspraak. Die drie hangen niet van je bui af.
Wat werkt in onderzoek?
Een concreet plan met een tijd en een plaats erin. Onderzoek naar wat wanneer en waar wordt vastgelegd, laat aanzienlijk meer uitvoering zien dan een voornemen.
Koppelen aan iets dat je al doet. Het bestaande moment is de aanleiding, en daar hoef je niet aan te denken.
De omgeving aanpassen. De afstand tot het gedrag verkleinen en de afstand tot het alternatief vergroten. Dat is betrouwbaarder dan elke vorm van zelfbeheersing.
Iets bijhouden. Alleen al het noteren verandert gedrag meetbaar.
En iemand die het weet. Een afspraak met een ander wordt vaker nagekomen dan een afspraak met jezelf.
Hoe lang duurt het?
Langer dan de eenentwintig dagen die overal genoemd worden. Dat getal komt uit een opmerking van een chirurg uit de jaren zestig en niet uit onderzoek.
Wat er wel ligt: gemiddeld rond de twee maanden, met een enorme spreiding tussen mensen en tussen gewoonten. Water drinken gaat sneller dan sporten.
Wat doe je bij een terugval?
Verwachten dat hij komt, en vooraf bedenken wat je dan doet.
De belangrijkste bevinding is dat de terugval zelf weinig uitmaakt en de reactie erop alles. Wie één keer overslaat en doorgaat, verliest niets.
Wat is de kortste samenvatting?
Kleiner beginnen dan je wilt, vastleggen wanneer en waar, en het je omgeving laten doen in plaats van je wilskracht.