Je DNA loopt voortdurend schade op. Schattingen lopen op tot tienduizenden beschadigingen per cel per dag.
Vrijwel alles daarvan wordt hersteld, en de systemen die dat doen zijn goed. Ze zijn niet volmaakt, en wat overblijft stapelt zich op.
Waar komt de schade vandaan?
Van binnenuit, vooral door vrije radicalen uit je eigen energieproductie. Dat is de grootste bron en de onvermijdelijkste.
Van fouten bij het kopiëren, elke keer dat een cel deelt.
En van buitenaf: uv-straling, roken, bepaalde stoffen en ioniserende straling.
Waarom is dit de eerste laag?
Omdat het de oorzaak is en niet de reactie. Schade aan de tekst zelf werkt door in alles wat daaruit gelezen wordt.
Het raakt ook het DNA in je mitochondriën, dat slechter beschermd is en dichter bij de bron van de radicalen ligt.
Wat is het bewijs?
Bij mensen met een erfelijke stoornis in de herstelsystemen treedt een beeld op dat op versnelde veroudering lijkt. Dat is een van de sterkste aanwijzingen dat het mechanisme er werkelijk toe doet.
Wat kun je eraan doen?
Weinig direct. De bronnen zijn wel te verminderen.
Niet roken. Niet verbranden in de zon. Matig met alcohol, want de afbraakstof ervan beschadigt DNA rechtstreeks.
Wat niet werkt is hoge doses antioxidanten. Dat is geprobeerd, uitgebreid, en het leverde geen gezondheidswinst op. De reden staat in de module hiervoor.
Hier is het eerlijke antwoord dat er nog geen goede interventie bestaat. Dat is saaier dan wat er verkocht wordt, en het is wat er staat.