NAD is de drager die elektronen vervoert in je stofwisseling. Daarnaast is het grondstof voor een groep enzymen die er letterlijk aan opgaat.
Dat tweede is waar dit onderwerp over gaat.
Welke enzymen?
Een familie die DNA-herstel aanstuurt en die NAD verbruikt bij elke reparatie.
En een familie die betrokken is bij het aan- en uitzetten van genen, bij mitochondriën en bij stressbestendigheid.
Beide families raken hun brandstof kwijt als NAD daalt, en daar komt de belangstelling vandaan.
Waarom daalt de waarde?
Twee verklaringen die elkaar aanvullen.
Er is meer verbruik: meer DNA-schade betekent meer herstel, en herstel kost NAD. En er is meer afbraak door een enzym dat met de leeftijd toeneemt en dat bij ontsteking wordt aangezet.
Dat tweede is interessant, want het koppelt chronische ontsteking rechtstreeks aan een dalende NAD-waarde.
Waar loopt het vast?
Bij de vertaling naar mensen, en dat is dezelfde plek als bij het supplement.
Dat aanvullen de waarde in bloed verhoogt, is aangetoond. Of het de waarde in de weefsels die ertoe doen verhoogt, is veel minder duidelijk.
En of een hogere waarde iets oplevert, is bij mensen niet aangetoond.
Wat is de tegenwerping?
Dat NAD ook groei ondersteunt die je niet wilt. Tumoren hebben veel NAD nodig, en er zijn kankermedicijnen in ontwikkeling die de aanmaak ervan juist remmen.
Een stof waarvan de ene tak de aanmaak wil verhogen en de andere wil remmen, verdient voorzichtigheid. Dat is ons oordeel.
Wat verhoogt het zonder pil?
Beweging verhoogt de NAD-waarde in spierweefsel aantoonbaar. Vasten ook.
Dat is de saaie kant van dit onderwerp en het is de enige kant met bewijs bij mensen.