Je lichaam kent geen spieren. Het kent bewegingen, en die stuurt het aan als geheel.
Dat is de reden om in patronen te denken in plaats van in spiergroepen.
Welke patronen?
Zeven, en samen dekken ze vrijwel alles wat je in een dag doet.
Hurken, zoals opstaan uit een stoel. Buigen vanuit je heupen, zoals iets van de grond pakken. Uitstappen, zoals een trap op.
Duwen en trekken, allebei van je af en boven je hoofd. Draaien om je lengteas. En dragen, waarbij je romp het werk doet om je rechtop te houden.
Waarom dit onderscheid?
Omdat een patroon dat je niet gebruikt, verdwijnt. En omdat patronen elkaar vervangen als er een wegvalt.
Wie zijn heupen niet gebruikt bij het tillen, tilt met zijn rug. Dat is niet gevaarlijk op zichzelf en het wordt een probleem als het de enige manier is die je nog kent.
Wat betekent dat voor training?
Dat oefeningen die een heel patroon trainen meer opleveren dan oefeningen die één spier isoleren, als je tijd beperkt is.
En dat je alle zeven af en toe hoort tegen te komen. Een programma dat drie patronen bevat, laat vier vaardigheden verdwijnen.
Wat is de belangrijkste in het dagelijks leven?
Opstaan uit een lage positie, want dat bepaalt of je zelfstandig blijft.
Er bestaat een simpele test waarbij gekeken wordt of iemand zonder handen kan gaan zitten en weer opstaan. De uitslag daarvan hangt in onderzoek samen met sterfte, en dat is opvallend voor zo'n eenvoudige proef.
Dat is geen reden om die test als voorspelling te gebruiken. Het is een reden om te zorgen dat je het kunt.
Waar zit het verband met de rest?
Met mobiliteit, want een patroon dat je niet over het volledige bereik kunt, verlies je. En met kracht, want een patroon zonder kracht is een beweging die je niet kunt gebruiken.