Astaxanthine is een carotenoïde uit algen. Het geeft zalm, forel en garnalen hun kleur, want die eten de algen.
Wat is de claim?
Dat het een veel sterkere antioxidant is dan vitamine C of E, gemeten in een reageerbuis.
Dat het zich in celmembranen nestelt en daar zowel de binnen- als de buitenkant bereikt, anders dan de meeste antioxidanten.
Wat is aangetoond bij mensen?
Het meest bij de huid. Kleine proeven met loting laten verbeteringen zien in vochtgehalte en elasticiteit, en bescherming tegen roodheid na uv-blootstelling.
De proeven zijn klein, vaak door de producent gefinancierd, en de uitkomsten zijn bescheiden.
Bij sportprestatie en herstel gemengd tot negatief. Bij oogvermoeidheid kleine Japanse studies.
Wat er niet ligt is bewijs voor een uitkomst die ertoe doet, en dat is bij dit middel het hele verhaal.
Wat is het patroon?
Precies dat uit de les over antioxidanten in de module over ziekte: een hoge waarde in een test die niets voorspelt, en weinig bij mensen.
Daar komt bij dat de hoeveelheid die je opneemt afhangt van vet in de maaltijd, en dat de dosis in het onderzoek varieert van vier tot twaalf milligram.
Wat is ons oordeel?
Dat de huidclaim de enige is met enig bewijs, dat dit bewijs dun is, en dat de prijs per maand niet in verhouding staat.
Wie de stof uit eten wil: wilde zalm en garnalen bevatten hem, in hoeveelheden die ver onder de onderzoeksdosis liggen.