Welke tracker meet echt wat hij belooft, en is het erg om hem dag en nacht te dragen?

Het korte antwoord

Twee vragen, en de meeste koopgidsen beantwoorden er geen van beide.

Welke getallen erop zijn echt. Sommige zijn uitstekend en andere zijn verzonnen, en dat verschil loopt niet tussen merken. Het loopt tussen metingen, op hetzelfde apparaat, om dezelfde pols, in hetzelfde onderzoek.

En of dat ding iets met je doet. Een tracker zit zestien uur per dag tegen hetzelfde stukje huid, jarenlang, schijnt er licht in en praat met je telefoon. Dat is een redelijke vraag, en het antwoord blijkt over lijm en metaal te gaan en niet over wat de sensor uitzendt.

Het cijfer waar het mee begint

Daarom noemen de kopjes hieronder metingen en geen modellen. De bevindingen per meting gelden over merken en generaties heen, omdat ze volgen uit wat de sensor natuurkundig kan zien. Die per model gelden dat niet, want het geteste model ligt twee of drie versies achter op wat er in de winkel hangt.

De getallen die je kunt vertrouwen

Hartslag. Dat groene lampje doet iets waar het echt goed in is. Over de reviews heen zit de hartslag van een tracker op een afwijking van ongeveer 3% ^[1]. De meta-analyse over de Apple Watch komt op 0,12 slagen per minuut, en geen enkele subgroep ging over de foutgrens van 10% waarboven een meting niet meer geldig heet ^[2].

Eén kanttekening die in de praktijk uitmaakt. Diezelfde analyse geeft grenzen van overeenstemming van ongeveer min 11 tot plus 11 slagen. Het gemiddelde is uitstekend en een losse meting kan er flink naast zitten, en dat is het argument om je rusthartslag als weeklijn te lezen en niet als het getal van vanochtend.

Een onregelmatig ritme. Dit is de meting die het apparaat in zijn eentje de moeite waard maakt. Gebundeld herkennen trackers ritmestoornissen met een sensitiviteit van 100% en een specificiteit van 95% ^[1]. Zegt een horloge dat je ritme niet klopt, dan is dat een horloge om naar te luisteren.

Stappen. De gemiddelde procentuele fout loopt van ongeveer min 9 tot plus 12, en de meeste apparaten tellen te weinig ^[1], wat de goede kant op is voor een getal dat mensen als doel gebruiken. De Apple Watch zat ongeveer twee stappen per minuut onder de referentie ^[2].

Zuurstofverzadiging. Een gemiddeld verschil tot 2,0% ^[1]. Genoeg om een patroon te zien, niet genoeg om op één meting iets te doen, en geen medisch apparaat.

De getallen die je niet moet gebruiken

Verbrande calorieën. Fouten van min 21% tot plus 15% ^[1]. Bij de Apple Watch ging elke subgroep van de energieanalyse over de geldigheidsgrens van 10%, terwijl geen enkele hartslagsubgroep dat deed ^[2].

Inspanningsintensiteit. Het slechtste getal op het scherm: een gemiddelde fout tussen 29% en 80%, afhankelijk van hoe zwaar het was ^[1]. Je horloge weet niet hoe hard je gewerkt hebt. Het weet hoeveel je pols bewoog.

VO2max. Ongeveer 15% te hoog in rust en 10% te hoog bij inspanningstests ^[1]. Stelselmatig te gunstig, en steeds dezelfde kant op, wat de lijn over maanden nog iets waard laat zijn ook al is het losse getal dat niet.

Slaap, waar duur en fases uit elkaar lopen

Zeventien minuten is de goede orde van grootte voor een maandgemiddelde en de verkeerde om één nacht mee te beoordelen. De overkoepelende review leest het net zo: een neiging om de slaaptijd te hoog in te schatten, met fouten die doorgaans boven de 10% liggen ^[1].

Fases zijn moeilijker, en één review legde drie apparaten met naam naast elkaar.

Hartslagvariabiliteit zit tussen die twee groepen in. Gebundeld naast een ecg laten draagbare apparaten een klein absoluut verschil zien, een effectgrootte van 0,23, met veel spreiding ^[5]. Wat de fout bepaalde was niet welk apparaat je gebruikte. Het was welke HRV-maat werd gerapporteerd en in welke houding iemand lag.

Wat wij per meting zouden kiezen

Dit is het stuk waar elke andere lijst mee begint en dat hier verdiend moet worden. Waar een onderzoek apparaten naast elkaar heeft gelegd staat wie won en waarop. Waar dat niet is gebeurd, staat dat er in plaats van een gok.

Ritme: elk apparaat dat het aanbiedt, en liever een dat je een strookje laat zien. Die 100% sensitiviteit is gebundeld over apparaten heen en niet door één gewonnen, dus er is hier geen winnaar op bewijs. Er is wel een reden om iets te kiezen dat vastlegt wat een arts kan bekijken, want een melding zonder strookje erachter begint een gesprek dat niemand kan afmaken.

Hartslag en stappen: de Apple Watch, op een technisch punt dat er wel toe doet. Niet omdat hij van de rest won, want die vergelijking heeft bijna niemand gedaan. Omdat het het enige consumentenapparaat is met een eigen meta-analyse, 56 onderzoeken en 270 effectgroottes, en hij slaagde op allebei ^[2]. Het meest gecontroleerde apparaat zijn is iets anders dan het beste zijn, en het is de enige uitspraak die de literatuur draagt.

Totale slaaptijd: WHOOP. In de directe vergelijking 1,4 minuut naast een slaaplaboratorium, en dat is de beste losse uitslag op deze pagina ^[4].

Slaapfases: de Fitbit, en alleen als je accepteert hoe ruw ze het alle drie doen. De beste overeenkomst op REM van de drie en de hoogste gevoeligheid voor diepe en REM-slaap ^[4]. De onderzoekers concluderen zelf dat alle drie er bij het indelen in fases op vooruit moeten, en dat is de eerlijke kop boven deze aanbeveling.

HRV: koop op de werkwijze en niet op het merk. De review vond geen verschil tussen apparaten en een groot verschil tussen maten en houdingen ^[5]. Wat je geld waard is, is dus wat je daadwerkelijk elke ochtend stil liggend gaat gebruiken, op hetzelfde tijdstip, met dezelfde maat.

VO2max, calorieën en intensiteit: koop niets. Dat zijn de drie getallen met het slechtste bewijs en ze staan op elke doos. Een echte VO2max-test bij een inspanningslab kost minder dan een horloge en geeft je een getal dat niet met een tiende is opgepoetst.

En kies verder op wat geen onderzoek kan meten. Hoe lang de accu meegaat, of je er prettig mee slaapt, of je je eigen gegevens kunt exporteren, en of de getallen stoppen zodra jij stopt met betalen. Dat bepaalt of je hem over een half jaar nog draagt, en een tracker in een la is nul procent nauwkeurig, wat hij ook scoorde naast polysomnografie.

Is het erg om er dag en nacht een te dragen?

Een aparte vraag, dus een aparte zoekopdracht: (wearable* OR smartwatch* OR "fitness tracker*" OR wristband* OR "activity tracker*") AND ("contact dermatitis" OR "contact allergy" OR "skin sensitization" OR nickel OR acrylate* OR "adverse skin" OR "skin reaction*"), en dat geeft 328 records. Geen van de conclusies hierboven rust erop, en het rust op geen van hen.

Het antwoord is niet wat de meeste mensen verwachten. De schade die is vastgelegd zit op de huid, en die komt van het bandje en de lijm en niet van wat het apparaat uitzendt.

De casuïstiek noemt apparaten bij naam. Nikkel in een Apple Watch, in een artikel dat er in de titel op wijst dat de Europese nikkelregels juist daarvoor bestaan ^[8]. Acrylaten in de lijm van een screenprotector voor een smartwatch, twee keer ^[10]. En één geval waarin het niet bij uitslag bleef: een nikkelreactie op een smartwatch die uitliep op contactleukodermie, blijvend pigmentverlies in de vorm van het apparaat ^[9].

Wie de materialen heeft gecontroleerd verdient een eigen zin. De zorgvuldigste veiligheidsbeoordeling van deze stoffen die wij vonden leidt drempelwaarden af voor isobornylacrylaat, acryloylmorfoline en twee andere, met in-vitromethodes ^[11]. Het is goed werk. Het correspondentieadres is de biocompatibiliteitsafdeling van een fabrikant en een van de auteurs is betaald adviseur van diezelfde fabrikant, wat in het artikel zelf staat en hier dus ook hoort. Beter dan niemand die kijkt, en het blijft de branche die zijn eigen huiswerk nakijkt.

Radiostraling. Gemeten in plaats van bediscussieerd. Met infraroodthermografie en veldsimulatie kwam de hoogste gemiddelde absorptie aan de huid van een draadloos draagbaar apparaat uit op 50 tot 54 mW/kg, met een temperatuurstijging van minder dan één graad ^[12]. Ter vergelijking: de blootstellingsgrens voor een ledemaat ligt op 4 W/kg, dus dit zit in de orde van een honderdste daarvan. Eén onderzoek aan één antenne en niet aan het horloge dat jij draagt, en het is de meting die bestaat.

Het groene licht, en dat is wat mensen echt vragen. Wij hebben gezocht naar onderzoek naar langdurige blootstelling aan zo'n sensor: ledlicht op de huid en veiligheid, fotoplethysmografie en bijwerkingen, draagbare lichtblootstelling en huidschade.

Wat er wél te zeggen valt, staat om dat gat heen. Zichtbaar licht van deze golflengtes wordt met opzet en in veel hogere doses op de huid gezet bij fotobiomodulatie, en dat is een behandeling en geen gevaar. Dat is een redenering naar analogie en geen uitkomst, en dit is niet de site waar je die twee door elkaar haalt. Wil je die blootstelling gewoon niet, dan is een apparaat dat alleen beweging meet, of een borstband die je omdoet voor een training en daarna afdoet, de versie van een tracker waar helemaal geen lampje in zit.

Het stuk dat geen verkoper noemt

Fotoplethysmografie schijnt groen licht in je huid en leest wat er terugkomt. Melanine slikt groen licht op. De vraag ligt dus voor de hand, en hij is gesteld.

Niet sluitend is het eerlijke woord, en het is niet hetzelfde als geruststellend. Als de kernsensor van een apparaat mogelijk minder goed werkt op jou, dan wil je dat weten voordat je driehonderd euro uitgeeft aan de getallen die eruit komen, en het staat op geen enkele doos.

Wat wij aan deze pagina verdienen

Niets, en daarom kan hij er zo uitzien.

Wij verkopen geen trackers, krijgen er nergens commissie op, en hier staat geen affiliate-link. Elke lijst met de beste fitnesstrackers die je ooit hebt gelezen werd betaald per klik op de koopknop, en dat is waarom ze allemaal een winnaar aanwijzen en geen van alle begint met het feit dat negen op de tien apparaten nooit zijn gecontroleerd.

Wij zijn wel van plan er zelf een te bouwen, en die wordt gratis. Dat zeggen we nu liever dan later, want het is de voor de hand liggende toekomstige reden om deze pagina te wantrouwen. Dus hier is de belofte die eraan vastzit. Deze pagina blijft bestaan, in deze vorm, en ons eigen apparaat wordt tegen dezelfde referentiestandaarden gelegd en hier op dezelfde voorwaarden gerapporteerd. Doet hij iets slechter dan een Fitbit, dan staat dat hier.

Een vergelijking die je alleen kunt verliezen is niet de moeite van het publiceren waard, en eentje die wij stilletjes weghalen zodra we zelf iets te verkopen hebben is erger dan hem nooit geschreven te hebben.

Wat we niet weten

Het apparaat dat jij kunt kopen is vrijwel zeker niet getest. Alles hierboven is doorgetrokken uit metingen aan oudere modellen met hetzelfde soort sensor. Dat doortrekken is redelijk en het blijft doortrekken.

Er is bijna niets gevalideerd in de mensen die zo'n ding het vaakst krijgen aangeraden. De literatuur draait op gezonde volwassenen in een laboratorium, en niet op ouderen, mensen met een ritmestoornis, of het trillen en het loopje die veranderen wat een versnellingsmeter ziet.

De huidliteratuur is casuïstiek plus één review die zichzelf onvolledig noemt. Hoe vaak een tracker een reactie geeft weet niemand, en de reviewers zeggen dat ook.

En naar langdurige lichtblootstelling heeft niemand gekeken. Dat is het grootste gat op deze pagina, het is de vraag die het vaakst wordt gesteld, en het eerlijke antwoord erop is vandaag dat er geen antwoord is.