Een opleiding hoort beoordeeld te kunnen worden op haar eigen beschrijving. Daarom staat die hier openbaar, en niet in een map die op verzoek wordt opgestuurd.
Voor wie is deze opleiding?
Voor volwassenen die willen begrijpen hoe hun lichaam werkt en die zelf willen kunnen beoordelen of een gezondheidsclaim ergens op slaat.
Daarbinnen zien wij twee soorten deelnemers. De eerste doet het voor zichzelf, vaak omdat hij ooit iets gekocht heeft wat niet deed wat er beloofd werd. De tweede werkt in een vak waar gezondheid langskomt, als trainer, diëtist, verpleegkundige, coach of therapeut, en wil de literatuur zelf kunnen lezen in plaats van erover te horen.
Het is geen beroepsopleiding. Ze leidt niet op tot een behandelend beroep en geeft geen bevoegdheid. Wat dat precies betekent staat verderop.
Welke voorkennis is nodig?
Geen. De opleiding begint bij het atoom en neemt geen voorkennis aan. Elke term wordt uitgelegd op het moment dat hij voor het eerst valt, en er wordt nergens gerekend.
Vrijstellingen worden niet verleend. Wie de stof al kent gaat er snel doorheen, en de controlevragen zijn het enige bewijs dat een les gezien is.
Op welk niveau ligt de opleiding?
Daar geven wij geen antwoord op, en dat is met opzet. Een niveau dat niet door een externe instantie is vastgesteld, is een bewering van onszelf over onszelf.
Zodra er een toetsing heeft plaatsgevonden, staat hier wat daaruit kwam.
Wat kun je na afloop?
Per module staan de leeruitkomsten uitgeschreven, als handelingen en niet als onderwerpen. Ze staan onderaan deze pagina bij elkaar.
Op het niveau van de hele opleiding komen ze neer op vijf dingen.
- De opbouw van het menselijk lichaam beschrijven, van atoom tot orgaansysteem, en uitleggen welke processen daarin veranderen met de leeftijd.
- De twaalf erkende mechanismen achter veroudering benoemen en per mechanisme aangeven of er een bij mensen onderbouwde interventie bestaat.
- Een wetenschappelijk artikel lezen en beoordelen op onderzoeksopzet, populatie, effectgrootte, onzekerheid en financiering.
- Een gezondheidsclaim over voeding, leefstijl of supplementen ontleden en de sterkte van het onderliggende bewijs benoemen.
- De eigen grenzen aangeven: welke uitspraken binnen de eigen kennis vallen en welke bij een arts of een andere bevoegde behandelaar horen.
Hoeveel tijd kost het?
Zeventien modules en tweehonderdvier lessen. De studiebelasting staat per module op de opleidingspagina en is zo berekend: tweehonderd woorden per minuut voor lezen met begrip, één minuut per controlevraag, en een kwartier per moduletoets.
Het is een schatting en geen meting. Ze gaat uit van doorlezen zonder de bronnen erbij te openen; wie dat wel doet is langer bezig.
Er zijn geen contacturen. De opleiding is volledig zelfstudie, in eigen tempo, zonder begin- of einddatum.
Hoe wordt er lesgegeven?
Door te lezen, en door na elk stuk te controleren of het is blijven hangen.
Elke les is een geschreven hoofdstuk met een vaste opbouw: een vraag als kop, het antwoord eronder, en de onderbouwing erbij. Waar een claim op onderzoek rust, staat erbij hoe hard dat onderzoek is.
De opbouw loopt van fundament naar toepassing. Scheikunde voor biochemie, biochemie voor celbiologie, en het lichaam voor wat er misgaat. Pas daarna komen voeding, leefstijl, supplementen en het lezen van je eigen waarden. Die volgorde is niet omkeerbaar, want wie een advies eerder krijgt dan de reden ervoor, kan het alleen aannemen.
Hoe wordt er getoetst?
In twee vormen, en allebei worden ze op de server nagekeken, zodat het juiste antwoord niet in de pagina staat.
Na elke les staat één controlevraag die goed moet zijn. Die is er niet om te beoordelen maar om te voorkomen dat iemand doorklikt zonder te lezen. Een fout antwoord geeft geen uitleg, want de uitleg is de les erboven.
Na elke module volgt een toets van vijf meerkeuzevragen. Vier van de vijf goed is gehaald. Je mag hem zo vaak maken als je wilt en de beste poging telt, want een toets is hier om te leren. Na het inleveren staat per vraag wat het antwoord was en waarom.
De opleiding is afgerond wanneer alle moduletoetsen gehaald zijn.
Meerkeuzevragen toetsen kennis. Ze toetsen geen oordeelsvorming, terwijl de leeruitkomsten hierboven dat wel beloven. Daarvoor is een opdracht nodig waarin een echt artikel wordt beoordeeld en een casus wordt uitgewerkt, met een mens die hem nakijkt. Zolang die opdracht er niet is, zeggen wij niet dat deze opleiding oordeelsvorming toetst.
Waar houdt deze opleiding op?
Dit is het belangrijkste deel van deze beschrijving.
Wat je leert is begrijpen en beoordelen: literatuur lezen, mechanismen van veroudering plaatsen, voedings- en leefstijlprincipes wegen, bloedwaarden lezen, en de sterkte van bewijs benoemen.
Wat deze opleiding niet geeft is bevoegdheid. Na afloop mag je geen diagnose stellen, geen ziekte behandelen, geen medicatie aanpassen en geen medische uitslagen beoordelen alsof je arts bent. Dat verandert niet door hoeveel modules je haalt.
Het diploma is niet erkend en geeft geen titel. Het zegt dat je de stof hebt doorgewerkt en de toetsen hebt gehaald, en niets meer.
Wie in een beroep werkt waarin gezondheid langskomt, blijft gebonden aan de grenzen van dat beroep. Deze opleiding verruimt die niet.
Hoe beoordelen wij bewijs?
Met dezelfde maat als de rest van deze site, en die staat uitgeschreven op de bewijspagina.
Elke claim krijgt twee labels. Het eerste zegt waar hij op rust, van gebundelde trials in mensen tot alleen laboratorium- of dieronderzoek. Het tweede zegt hoe hard dat is, van sterk tot zwak, met per trede een geschreven regel en één uitdrukkelijk benoemde uitzondering.
Wij gebruiken die schaal en geen tweede ernaast. Een opleiding met twee bewijsladders kiest per geval de gunstigste.
Wie heeft dit geschreven?
Liam Kratos, die ook de rest van deze site schrijft. Zijn pagina staat bij de auteurs.
Hoe wordt de opleiding verbeterd?
Wat er fout bleek, komt op de correctiepagina te staan, met de datum en wat er veranderd is. Dat geldt ook voor deze opleiding.
Wie een vraag heeft die nergens beantwoord wordt, kan hem stellen op de gemeenschapspagina. Die vragen laten zien wat er ontbreekt.
En het onderliggende onderzoek wordt wekelijks opnieuw doorzocht, zodat een claim die door nieuw werk is ingehaald, teruggevonden wordt.
Wat er nog niet is
Vier dingen, en ze staan hier omdat een beschrijving die haar gaten verzwijgt niets beschrijft.
Een tweede beoordelaar. Eén schrijver die zijn eigen werk nakijkt is geen toetsing.
Een adviescommissie uit het werkveld die de inhoud beoordeelt.
Een externe toetsing van het niveau, waar de vraag hierboven op wacht.
En een Engelse versie. Op deze site wordt niets vertaald, dus die lessen moeten in het Engels geschreven worden.